Oto pierwsza część nowopowstałego opowiadania.
--------------------------------------------------------------
„Pierwsze spotkanie”
Nie
wielu ludziom wiadomo, jakie tajemnice skrywają mroczne dzielnice miast. Max,
to typowy europejski student, który bardzo szybko się przekonał, że nie zawsze
wolno ufać własnej ciekawości.
Dzień w
którym, wszystko się zaczęło był nieprzyjemny, deszczowy, wręcz jakiś
entuzjasta biadolenia powiedziałby, że mroczny i do dupy. Tylko czy pogoda ma
zawsze takie znaczenie? Może po prostu sami się nastawiamy negatywnie do tego,
co Nas otacza. Tak właśnie zrobił Max, wyglądając przez okno stwierdził, że
jego życie nie ma sensu i trzeba coś zmienić. Rozmyślając nad możliwymi
rozwiązaniami, których ku jego zdziwieniu było zbyt mało by zmienić nawet
najmniejszy element jego życia. Przecież to przeciętny chłopak, w przeciętnej,
a nawet wręcz biednej rodzinie na potrzeby jego fantazji, nie mógł liczyć na
finansowe wsparcie. Do pracy niestety też nie bardzo się nadawał, przyjaciół
nie miał wielu, bo ciągle ich ranił, a nawet nie myślał o nich w ten sposób. W
jednej rzeczy był dobry, miał jedną cechę, która pomagała mu w zwalczaniu codzienności.
Wysoko rozwinięty instynkt przetrwania.
Właśnie
dziś, tego pochmurnego, nieprzyjemnego dnia , znowu z niego skorzystał. Nawet
nie wiedząc jakie będą konsekwencje jego działań. Z braku emocji i innych
bodźców wybrał się w najgorszą dzielnicę miasta szukając natchnienia do życia,
a szczerze mówiąc raczej szansy na stracenie go. Takowa też się nadarzyła,
przechodząc między mrocznymi uliczkami slumsów, zaczepił go starszy jegomość z
kapeluszem na głowie, który zakrywał jego twarz, oraz w płaszczu z pod którego
nie było widać jakiej jest sylwetki,
-
Chłopcze , podejdź mam dla Ciebie finansową propozycję. – Powiedział starzec
-
Proponuję Ci udział w grze, jeśli wygrasz będziesz bogatszy o trzydzieści
tysięcy. Gra rozpoczyna się jutrzejszej nocy, a decyzję musisz podjąć teraz.
Max nie miał nic do stracenia, a
przynajmniej tak mu się wydawało, za to do zyskania były ogromne możliwości
poprzez zastrzyk pieniędzy. Przez chwilę zapanowała kompletna cisza.
- I jaka jest Twoja odpowiedź? –
zapytał starzec
Max nie zastanawiając się chwili
dłużej, zaakceptował propozycję. Starzec wskazał ręką drogę i prowadząc go
przez najciemniejsze zakamarki zabrał go do miejsca w którym, miała odbyć się
gra. Były to schowane głęboko w podziemiach stare hale po fabrykach broni
ukryte jeszcze z czasów wojen. Max ze starcem spacerował po poddaszu owej hali
, a widok był zapierający dech. Została tak przebudowana na potrzebę gry i
robiła ogromne wrażenie. Na hali było słabe światło, tylko w niektórych
miejscach stały latarnie oświetlające, jakieś drewniane szopy, chatki, murki i
wiele sztucznych kamieni i drzew. Wszystko to, by można było się schować. Na
hali rozprzestrzeniała się mroczna mgła. Max nie wytrzymał z ciekawości i
zapytał – Na czym ona gra?
Starzeć uśmiechnął się szyderczo
i zaczął opowiadać Maxowi o zasadach.
- Jutro w nocy, dokładnie cztery godziny przed świtem, na tę
halę wejdą cztery osoby, które muszą naprawić pięć z ośmiu generatorów prądu by
móc zasilić bramy , aby którąś z nich otworzyć i wyjść. Oczywiście pojawi się dodatkowa
osoba, która nie będzie z Wami współpracować, a raczej będzie Wam w tym bardzo
przeszkadzać. Wszystko oczywiście będzie nagrywane stąd, z góry, bo przecież show
musi też swoje zarobić. Jutro zostaniecie przeszkoleni jak naprawiać generatory
i otwierać bramę, oraz pokażemy Wam też kilka innych rzeczy.
Max
pomyślał, że to nic wielkiego. Za taką kupę kasy.
Zawodnicy hali nie mogli
wychodzić poza nią, także znajdowały się też tam pomieszczenia w których, spali
i obcowali z innymi graczami jak normalnym życiu. Żaden z nich nie spodziewał
się dokładnie jak będzie wyglądać jutrzejsza gra. Gdy Max wszedł do
pomieszczenia na wzór świetlicy, zobaczył trójkę siedzących przy stole „graczy”
, podszedł, usiadł na krześle, a wtedy drzwi za nim zatrzasnęły się i słychać
było przekręcający się zamek w drzwiach.
Czytaną wersję wkrótce będziecie mogli znaleźć na moim kanale YouTube:
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz