poniedziałek, 11 czerwca 2018

"Pierwsze spotkanie"

Witam serdecznie.
Oto pierwsza część nowopowstałego opowiadania.

--------------------------------------------------------------


                „Pierwsze spotkanie”
                Nie wielu ludziom wiadomo, jakie tajemnice skrywają mroczne dzielnice miast. Max, to typowy europejski student, który bardzo szybko się przekonał, że nie zawsze wolno ufać własnej ciekawości.
              Dzień w którym, wszystko się zaczęło był nieprzyjemny, deszczowy, wręcz jakiś entuzjasta biadolenia powiedziałby, że mroczny i do dupy. Tylko czy pogoda ma zawsze takie znaczenie? Może po prostu sami się nastawiamy negatywnie do tego, co Nas otacza. Tak właśnie zrobił Max, wyglądając przez okno stwierdził, że jego życie nie ma sensu i trzeba coś zmienić. Rozmyślając nad możliwymi rozwiązaniami, których ku jego zdziwieniu było zbyt mało by zmienić nawet najmniejszy element jego życia. Przecież to przeciętny chłopak, w przeciętnej, a nawet wręcz biednej rodzinie na potrzeby jego fantazji, nie mógł liczyć na finansowe wsparcie. Do pracy niestety też nie bardzo się nadawał, przyjaciół nie miał wielu, bo ciągle ich ranił, a nawet nie myślał o nich w ten sposób. W jednej rzeczy był dobry, miał jedną cechę, która pomagała mu w zwalczaniu codzienności. Wysoko rozwinięty instynkt przetrwania.
                Właśnie dziś, tego pochmurnego, nieprzyjemnego dnia , znowu z niego skorzystał. Nawet nie wiedząc jakie będą konsekwencje jego działań. Z braku emocji i innych bodźców wybrał się w najgorszą dzielnicę miasta szukając natchnienia do życia, a szczerze mówiąc raczej szansy na stracenie go. Takowa też się nadarzyła, przechodząc między mrocznymi uliczkami slumsów, zaczepił go starszy jegomość z kapeluszem na głowie, który zakrywał jego twarz, oraz w płaszczu z pod którego nie było widać jakiej jest sylwetki,

                - Chłopcze , podejdź mam dla Ciebie finansową propozycję. – Powiedział starzec
                - Proponuję Ci udział w grze, jeśli wygrasz będziesz bogatszy o trzydzieści tysięcy. Gra rozpoczyna się jutrzejszej nocy, a decyzję musisz podjąć teraz.

Max nie miał nic do stracenia, a przynajmniej tak mu się wydawało, za to do zyskania były ogromne możliwości poprzez zastrzyk pieniędzy. Przez chwilę zapanowała kompletna cisza.

- I jaka jest Twoja odpowiedź? – zapytał starzec

Max nie zastanawiając się chwili dłużej, zaakceptował propozycję. Starzec wskazał ręką drogę i prowadząc go przez najciemniejsze zakamarki zabrał go do miejsca w którym, miała odbyć się gra. Były to schowane głęboko w podziemiach stare hale po fabrykach broni ukryte jeszcze z czasów wojen. Max ze starcem spacerował po poddaszu owej hali , a widok był zapierający dech. Została tak przebudowana na potrzebę gry i robiła ogromne wrażenie. Na hali było słabe światło, tylko w niektórych miejscach stały latarnie oświetlające, jakieś drewniane szopy, chatki, murki i wiele sztucznych kamieni i drzew. Wszystko to, by można było się schować. Na hali rozprzestrzeniała się mroczna mgła. Max nie wytrzymał z ciekawości i zapytał – Na czym ona gra?
Starzeć uśmiechnął się szyderczo i zaczął opowiadać Maxowi o zasadach.

- Jutro w nocy, dokładnie cztery godziny przed świtem, na tę halę wejdą cztery osoby, które muszą naprawić pięć z ośmiu generatorów prądu by móc zasilić bramy , aby którąś z nich otworzyć i wyjść. Oczywiście pojawi się dodatkowa osoba, która nie będzie z Wami współpracować, a raczej będzie Wam w tym bardzo przeszkadzać. Wszystko oczywiście będzie nagrywane stąd, z góry, bo przecież show musi też swoje zarobić. Jutro zostaniecie przeszkoleni jak naprawiać generatory i otwierać bramę, oraz pokażemy Wam też kilka innych rzeczy.

                Max pomyślał, że to nic wielkiego. Za taką kupę kasy.
Zawodnicy hali nie mogli wychodzić poza nią, także znajdowały się też tam pomieszczenia w których, spali i obcowali z innymi graczami jak normalnym życiu. Żaden z nich nie spodziewał się dokładnie jak będzie wyglądać jutrzejsza gra. Gdy Max wszedł do pomieszczenia na wzór świetlicy, zobaczył trójkę siedzących przy stole „graczy” , podszedł, usiadł na krześle, a wtedy drzwi za nim zatrzasnęły się i słychać było przekręcający się zamek w drzwiach.


Czytaną wersję wkrótce będziecie mogli znaleźć na moim kanale YouTube:

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz